Un experimento entre a cidadanía, canto sabemos sobre o colectivo LGTBI?

Imaxe: http://www.publicdomainvectors.org

Martínez Graña, Paula – S2B4

O obxectivo principal deste observatorio é coñecer e analizar o tratamento informativo das noticias relacionadas co colectivo LGTBI. Mais, para extraer conclusións en profundidade sobre esta temática, debo ir máis alá e preguntarme: ¿Qué información posúen os destinatarios da nosa información; é dicir, os cidadáns que fan uso dos medios de comunicación?

Xorde así o inicio dun experimento: Reúno nun mesmo espazo a 16 persoas que, de forma voluntaria, deciden responder a unhas cuestións que eu lles vou plantexar. O obxectivo é coñecer que nivel de formación e coñecemento ten a cidadanía sobre o colectivo analizado.

Os participantes son estudantes universitarios de diferentes carreiras e de diferentes lugares de procedencia, con idades comprendidas entre os 19 e os 25 anos. O  experimento baséase no anonimato dos participantes, polo que non sabemos se existen membros pertencentes ao colectivo LGTBI ou non. Neste caso, e como debería ser sempre, búscase a normalización do tratamento e, desta forma, que todos sexan tratados como meras persoas.

Mediante esta normalización, poderei centrarme unicamente no contido que resulte do experimento. Ademais, busco a resposta individual de cada participante co propósito de fuxir de respostas influídas pola opinión doutros integrantes ou respostas grupais. Mais, nalgúns casos é inevitable que exista esta interacción entre os membros. Nesta ocasión, tamén analizarei cómo varían as respostas en función da opinión dos demais. ¿Ata que punto nos deixamos influír?

As preguntas que eu lles plantexo son as seguintes: ¿coñeces o significado das siglas LGTBI?, ¿qué sabes da intersexualidade?, ¿cal é a diferenza entre orientación e identidade sexual?, ¿sabes en que consiste a cirurxía de reasignación? e, por último, ¿crees que a homosexualidade e a transexualidade están relacionadas?

Tras a realización dos círculos de debate, puiden comprobar que responder a este tipo de cuestións dá orixe a unha serie de prexuízos, tópicos e estereotipos. ¿Existen estas consideracións entre a cidadanía?

En primeiro lugar, soamente catro persoas do experimento coñecían o significado das siglas LGTBI na súa totalidade. Algúns membros intentaban intuílas, mais, en ningún destes casos chegaron a deducir que a “I” facía referencia á intersexualidade. A realidade demóstranos que se trata da gran descoñecida dos medios, é o tabú do que ninguén fala, ¿cantas persoas teñen constancia da súa existencia?

Este experimento permite demostrar que os cidadáns non teñen coñecemento sobre este termo: soamente tres persoas coñecían o significado da palabra “intersexualidade”.  Entre eles, un participante afirmou: “Coñezo a existencia da intersexualidade por un reportaxe de Cuatro que vin na televisión de casualidade. Mais, se non fora por iso, non sabería explicar o que é”.

Unha das definicións erróneas que se escoitaron durante o experimento foi:  “É unha forma de denominar ao colectivo de persoas que non se senten, nin queren sentirse, encasilladas en ningún xénero”. A pesar de que isto non era correcto, outro participante, que minutos antes declarara que non tiña coñecemento sobre o tema, se posicionou a favor do anterior defendendo a súa idea.

A terceira cuestión que se plantexaba era a diferenza entre orientación e identidade sexual. Foron once as persoas que o explicaron de forma correcta. En concreto, unha delas expuxo: “a orientación sexual baséase na atracción sexual que sente unha persoa cara outra; en cambio, a identidade sexual está relacionado cun mesmo; é dicir, se unha persoa se sinte home ou muller, con independencia do seu físico”.

A continuación, pregunteille aos participantes se coñecían a cirurxía de reasignación. Neste caso, soamente catro persoas coñecían a denominación. Entre elas, un integrante explica: “trátase dun proceso no que se proporciona á persoa , mediante cirurxía, a identidade coa que se identifica”.  Mais, se reformulamos a pregunta e falamos de “operación de cambio de sexo” (denominación errónea), os 16 participantes coinciden en que sí coñecen esta operación.

Por último, pregúntolle aos participantes sobre a relación entre transexualidade e homosexualidade. Dos 16 participantes, 15 móstranse contundentes: “o único que teñen en común é a discriminación e a represión á que está sometidos”. O membro restante insiste: “Creo que existe a tendencia na sociedade a relacionar ambos conceptos, xa que, son moitos os que pensan que un mozo transexual ten que ser necesariamente gay”.

No transcurso do experimento, un dos participantes engade: “dende o momento en que é necesario formular este tipo de preguntas, afirmamos que non existe a aceptación do colectivo LGTBI por parte da sociedade e, polo tanto, alonxámonos da normalización”.

En definitiva, o experimento é unha proba de que a cidadanía non posúe información fundamental sobre o colectivo LGTBI. Entón, como podemos seguir loitando pola normalización se os cimentos desta construción se tambalean?

Entender o xornalismo como unha vía educacional é un dos principios da comunicación comunitaria que se manifestou durante a realización deste experimento para un xornalismo novo.

Publicación 20/04/2016   19:40

Revisión da editora: 20/04/2016 11:05

Revisión do GBO: 20/04/2016 11:40 e segunda revisión 21/04/2016 ás 12:03

Advertisements

18 comentarios en “Un experimento entre a cidadanía, canto sabemos sobre o colectivo LGTBI?

  1. RODRÍGUEZ FILGUEIRAS, EILA – S3B3

    Boas.
    Paréceme un experimento formidable. É normal que as persoas maiores non coñezan o significado destes conceptos, pero todas as persoas xóvenes deberíamos saber con certeza o significado de todas. Penso que é importante posto que significa un grande avance social, unha liberación e visibilización de moitas persoas que antes non se vían representadas. Aínda que considero que os resultados do teu experimento foron bastante bos, os medios de comunicación non visibilizan totalmente isto, posto que por exemplo na páxina de Wikipedia non aparece o termo LGTBI (https://es.wikipedia.org/w/index.php?search=LGTBI&title=Especial:Buscar&go=Ir&searchToken=7httqn7o85lk1nda60vx8a2b7) pero si o LGTB (https://es.wikipedia.org/wiki/LGBT). Desta maneira as persoas intersexuais quedan borradas, aínda sabendo que constitúen unha porcentaxe da poboación.
    Estes son os tipos de actualizacións que todos os medios deberían facer, posto que é o verdadeiro progreso social e liberal. É necesaria a normalización das opcións e variacións sexuais que temos todos os individuos, comezando por unha información ampla e de calidade, que chegue a todas as persoas dende que comezan a ter conciencia sobre a sexualidade, co obxectivo de integralo con normalidade. Hai que eliminar por completo o tema tabú sobre isto para conseguir unha completa liberalización.
    Deixo por aquí un enlace que explica e rebate todos os prexuízos destinados ao colectivo LGTBI (http://www.apa.org/centrodeapoyo/sexual.aspx).
    E tamén aquí un blog que explica as diferentes orientacións sexuais que existen (https://psicologiaymente.net/sexualidad/tipos-orientacion-sexual#!).

    Repito, parabéns pola idea e execución do experimento.

    Un saúdo.

    Revisión do editor: 21:27
    Revisión do coordinador: 21:40
    Hora de publicación: 22:17

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Moitas gracias, Eila!

      Como ben dis: “É necesaria a normalización das opcións e variacións sexuais que temos todos os individuos, comezando por unha información ampla e de calidade, que chegue a todas as persoas dende que comezan a ter conciencia sobre a sexualidade, co obxectivo de integralo con normalidade”. Estas liñas resumen o obxectivo do noso Círculo de Lectura: a normalización. Para alcanzar esta finalidade que perseguimos, é imprescindible a información ampla e especializada e é aquí onde os medios de comunicación xogan un papel importante.

      Ademais, un exemplo de normalización é o seguinte enlace, no que se di o seguinte:

      “Tenía muy claro que el nombrar constituye un acto de poder y dominio, una posibilidad de ejercer violencia y ‘hacer calzar’, facilitando así la administración de un mundo más ordenado y normal producto de un tipo de modernidad que tiende hacia el totalitarismo y el autoritarismo”

      Enlace: http://www.elmostrador.cl/noticias/opinion/2016/03/29/el-desafio-del-nombrar-contribucion-de-gabriela-mistral-a-los-debates-del-chile-contemporaneo/

      Grazas por comentar!

      Publicación: 21/04/2016 12:27

      Revisión da coordinadora: 21/04/2016 ás 12:40

      Gústame

  2. Casas Da Rocha, Paula- S1E4

    Ola Paula!
    Paréceme moi interesante o experimento que realizaches e unha boa maneira de saber que coñecementos teñen os mozos sobre o colectivo LGTBI e a influencia que teñen os medios na percepción da súa imaxe. Os resultados que conseguiches deixan claro que o colectivo LGTBI é un grupo practicamente descoñecido para os mozos e que a información que reciben dos medios de comunicación é nalgunhas ocasións errónea.

    Resalto a pregunta que lle realizaches sobre se coñecían o que era a reasignación de sexo. Teño que admitir que me sorprendeu que so 4 persoas coñecesen o que era e que, en cambio, se lle reformulabas a pregunta preguntando pola operación de cambio de sexo si que sabían o que era, termo mal utilizado e que soe molestar moito as persoas que pertencen a este colectivo.

    O resultado deste experimento é unha mostra máis do mal tratamento informativo que realizan os medios de comunicación coas noticias que fan referencia a este colectivo. A falta de información e o non seguimento dos libros de estilo dan lugar a unha poboación desinformada e confusa sobre todo o relacionado con este grupo.Ademais de amosar o descoñecemento dos mozos sobre este tema, o experimento debe ser tamén unha mostra de que algo teñen que estar facendo mal os medios de comunicación para que a sociedade siga igual de desinformada sobre o tema. Para conseguir que o colectivo normalice a súa situación os medios deben aceptar a súa responsabilidade e dar máis visibilidade a este colectivo pero dunha forma correcta, utilizando o vocabulario e os termos adecuados e deixando de lado a morbosidade.

    Para finalizar adxunto outro experimento relacionado coa homofobia que se chama ” El primer abrazo gay: un experimento de homofobia” onde podemos observar como 15 persoas declaradas como homófobas teñen que abrazar a 15 persoas homosexuais.( http://www.cromosomax.com/25672-el-primer-abrazo-gay-un-experimento-de-homofobia)

    Un saúdo!

    Data de emisión do comentario: 21/04/2016- 10:00
    Data de revisión do GBO: 21/04/2016- 10:45
    Data de publicación do comentario: 21/04/2016- 11:08

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Bos días, Paula:

      Do teu comentario, gustariame destacar o seguinte fragmento: “Resalto a pregunta que lle realizaches sobre se coñecían o que era a reasignación de sexo. Teño que admitir que me sorprendeu que so 4 persoas coñecesen o que era e que, en cambio, se lle reformulabas a pregunta preguntando pola operación de cambio de sexo si que sabían o que era, termo mal utilizado e que soe molestar moito as persoas que pertencen a este colectivo.”

      Creo que a solución ante a problemática anterior sería que os xornalistas explicaran o significado dos termos especializados. Por exemplo, nunha noticia sobre a reasignación de sexo, o profesional de comunicación debería explicar en qué consiste esta cirurxía. Se os medios de comunicación deixan de empregar termos erróneos, a sociedade tamén o fará.

      A continuación, adxunto un noticia que serve como exemplo dunha mala práctica xornalística:

      http://www.semana.com/gente/articulo/hermanos-wachowski-cambian-de-sexo/468673

      Grazas por comentar!

      Publicación: 21/04/2016 16:34

      Revisión da coordinadora: 21/04/2016 ás 18:33

      Gústame

  3. Marta Eireos Currás – S1C4

    ¡Bos días, Paula! Paréceme que o teu artigo está moi ben e que o experimento que realizaches é, canto menos, interesante. Resulta incrible o desinformados que estamos en pleno século XXI, no que debería ser o século da información, xa que temos todas as tecnoloxías para selo. Pode parecer comprensible que as persoas maiores sexan máis axenas, xa que son conceptos novos, pero todos os xoves (especialmente nós, coma futuros xornalistas) deberíamos ser conscientes do que significa o colectivo LGTBI.

    Os resultados que acadaches co teu experimento parécenme abraiantes. Para empezar, que só catro persoas do total de enquisados coñeceran o significado das siglas LGTBI. Ademais, está claro que a maioría das persoas enquisadas non buscaron máis información pola súa conta, que se quedaron só co contado nos medios de comunicación, que é insuficiente. Parece que os medios de comunicación, máis que informar, desinforman. Debemos de tomar este experimento (e outros similares) como punto de partida e plantexarnos ata qué punto os xornalistas informan ben sobre a realidade da sociedade.

    Deíxoche un enlance cun vídeo que de seguro atopas interesante: Una parella gay, que finxe ser extranxeira e non entender o noso idioma, recorre ás rúas de Madrid preguntándolle á xente se lles pode axudar a traducir un e-mail do seu casero. Este e-mail ten claros tintes homófogos. As reaccións da xente non teñen desperdicio; aquí che deixo o vídeo subtitulado:

    ¡Un saúdo!

    Revision GBO: 22/04/2016 23:10

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Boas tardes, Marta:

      Creo que o experimento serve para demostrar a realidade da sociedade para poder actuar sobre ela porque, como defenderemos os dereitos do colectivo LGTBI se non coñecemos o que significan a súas siglas?

      Os pasos que os xornalistas debemos seguir son os seguintes: en primeiro lugar, informar e formar aos nosos lectores para que posúan un coñecemento especializado sobre a temática. En segundo lugar, normalizar o colectivo. Sen información non hai normalización.

      A continuación, adxunto unha noticia que demostra que aínda estamos no proceso de información e loita. A finalidade é que nun futuro próximo non sexa neceario publicar este tipo de noticias porque a sociedade xa esté o suficientemente normalizada.

      http://www.izquierda-unida.es/node/12193

      Grazas por comentar!

      Publicación: 21/04/2016 16:52

      Revisión da coordinadora: 21/04/2016 ás 18:45

      Gústame

  4. Ricardo Baloira Armas – S1E1

    Bos días, Paula.

    É terrible o pouco que saben os mozos sobre a comunidade LGTBI, máis aló dos temas xerais. Teño que recoñecer que eu tampouco sabería responder correctamente a todas estas preguntas, pero é que nin sequera coñecía o término “interexual” antes de ler os artigos do teu grupo.

    Por que tanto descoñecemento? Como ben dixeches, os medios de comunicación poden levar a cabo unha función educativa que, con todo, non aproveitan. Aquí deixo enlaces a estudos onde proban o efectivo que resultan os medios de comunicación para educar ás súas consumidores, sobre todo aqueles que son máis novos.

    http://odiseo.com.mx/bitacora-educativa/2006/06/medios-masivos-comunicacion-su-influencia-educacion

    http://www.mediamentor.org/files/attachments/Guia_Mentor_2.pdf

    http://www.eduinnova.es/monografias09/medios_comunicacion.pdf

    En ditos enlaces podemos observar a importancia que teñen os medios na sociedade ao dirixir as nosas rutinas e comportamento, á vez que se suscita un posible vínculo coa educación en escolas. Na miña opinión, esta conexión pode ser utilizada para ensinar aos menores valores éticos e morais (separadamente de coñecementos) que moitos adultos non puidemos aprender pola súa carencia nos medios.

    Un saúdo!

    Data de emisión do comentario: 22/04/2016- 10:00

    Data de revisión do GBO: 22/04/2016- 10:55

    Data de publicación do comentario: 22/04/2016- 12:22

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Bos días, Ricardo!

      Está demostrado que existe unha gran falta de información sobre o colectivo LGTBI na sociedade. En concreto, a intersexualidade é o gran descoñecido dos medios. A continuación adxunto dous enlaces de gran interese sobre o tema:

      https://www.nlm.nih.gov/medlineplus/spanish/ency/article/001669.htm

      http://www.elmundo.es/elmundosalud/2012/10/25/noticias/1351185563.html

      En relación ao último, é importante destacar que os xenitais non informan sobre a identidade sexual dunha persoa nin sobre a súa orientación, xa que, xenitais e sexualidade son totalmente independentes. É por iso que nacer cuns xenitais definidos non significa ter unha sexualidade definida.

      Moitas grazas por comentar!

      Publicación: 25/04/2016 19:40

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 20:27

      Gústame

  5. Cabado Vázquez, Aarón (S1E2)

    Considero que o experimento resultou moi axeitado para ver que coñecementos os mozos e mozas con respecto ao colectivo LGTBI. Tamén podería resultar interesante realizar a mesma actividade entre persoas de idade máis avanzada, para poder ver o contraste existente entre diferentes xeracións, xa que é habitual que haxa certa diverxencia.

    Un dos erros máis comúns parece ser o terminolóxico. Se utilizan termos diferentes para unha realidade, equiparando conceptos que non significan o mesmo, ou utilizando palabras ofensivas de forma subconsciente, por puro descoñecemento, como sucede no caso que comentas do “cambio de sexo”. O termo que comentas, de “cirurxía de reasignación” é moito máis axeitado, pois fai fincapé no feito de que antes de dita operación, a persoa tiña un problema de identidade sexual, con todo o que iso conleva.

    Neste senso, o papel dos medios de comunicación é vital. Se eles utilizan a terminoloxía adecuada, o impacto na sociedade será positivo. Sen embargo, se fan uso de ese conceptos ofensivos (http://www.lavozdegalicia.es/noticia/sociedad/2016/03/17/pueden-menores-edad-registrar-cambio-sexo/00031458215176351772474.htm), a sociedade tamén o fará, dado o carácter formativo da prensa. É necesario facer forza para que a aceptación por parte dos medios de comunicación deriven na aceptación social. Xa pasou nas últimas décadas con outros colectivos do LGTBI, como pode ser o homosexual ou o bisexual, que actualmente teñen un grao de aceptación maior que fai anos. O proceso lóxico invita a ser optimistas, pero a loita non pode deterse.

    Data e hora de revisión da editora: 22/04/2016 19:17
    Data e hora de revisión do coordinador: 22/04/2016 21:03
    Data e hora de publicación: 2204/2016 22:19

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Boas tardes, Aarón:

      Creo que a túa proposta achegarianos resultados moi interesantes. Se os xoves, que son a representación das xeracións que creceron ao mesmo tempo que comezou a normalización do colectivo LGTBI, teñen un profundo descoñecemento sobre esta temática, que ocorrerá cos adultos e coas persoas da terceira idade?

      Se lles preguntásemos aos maiores de 60 anos as preguntas que lle formulamos aos xoves do noso experimento, as probabilidades de que exista un descoñecemento pleno son moi elevadas.

      Estamos ante un problema social con grandes consecuencias no futuro, xa que serán estes xoves de hoxe os que educarán ás próximas xeracións, estarán os xoves do futuro tan desinformados como os actuais?

      A continuación, adxunto un sorprendente artigo sobre o colectivo LGTBI na terceira idade:

      http://www.ragap.es/actualidad/actualidad/mayores-lgbt-un-colectivo-olvidado/700165

      Moitas grazas por comentar!

      Publicación: 25/04/2016 19:47

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 20:31

      Gústame

  6. Lestón Lago, Antón – S1E6

    Boas Paula! Tivestes unha gran idea para facer este experimento. É moi interesante ver a información que posúe a sociedade sobre algúns asuntos. E, é un instrumento que tamén deberían usar os medios para facer autocrítica e saber o que están a facer mal.

    Persoalmente, eu tampouco sabería contestar a algunhas de esas preguntas se non lera antes artigos do voso grupo. Que a nosa prensa, e canles de radio e televisión, “se esquezan” de dar informacións de este tipo, ésignifica unha discriminación hacia o colectivo. Así, como formadores de opinión pública están a fomentar a falta de interese da poboación. E con iso, seguramente a despreocupación polos asuntos de este campo.Escribo que é un intersexual en Google, e a primeira que nova que me sae é a dun xornal chileno (https://observatoriodecomunicacion.wordpress.com/2016/04/20/un-experimento-entre-a-cidadania-canto-sabemos-sobre-o-colectivo-lgtbi/). En fin, esta é outra das moitas cuestións a resolver, necesariamente, polos nosos deficientes medios de comunicación.

    Revisión do editor: 23/04/2016 – 16:00
    Revisión do coordinador: 24/04/2016 – 16:45
    Publicación final: 25/04/2016 – 13:45

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Boas tardes, Antón:

      Estou de acordo coa túa reflexión, de feito non só é que exista unha discriminación cara ó colectivo, senón que esta aumenta cada ano. Soamente durante un mes, neste ano 2016, rexistráronse 7 denuncias por ataques verbais ou físicos. As cifras en ascenso non parecen ter orixe en ningunha causa concreta. O colectivo LGTBI cuestiónase ata que punto é España unha sociedade progresista.

      Segundo datos do Ministerio do Interior, o colectivo LGTBI é o máis atacado no noso país por delitos de odio. É importante continuar a loita por unha igualdade social e legal, como se pode ler neste artigo publicado por InfoLibre:

      http://www.infolibre.es/noticias/politica/2016/01/23/colectivo_lgtb_quot_pedimos_una_igualdad_social_solo_legal_quot_43790_1012.html

      Grazas por comentar!

      Publicación: 25/04/2016 19:50

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 20:57

      Gústame

  7. Viqueira Giovachini, Mikaela – S3A6

    Ola Paula,
    o teu experimento non é máis que unha proba contundente que resalta a ignorancia da sociedade sobre o colectivo LGTBI. Sen dúbida, estamos ante un grave problema, posto que moitas destas persoas critican e illan ós pertencentes a estes grupo sen apenas saber o porqué. O medo e o descoñecemento sobre a materia poden ser factores que, sumados ó feito de que son diferentes, illen e repudien a esta minoría. Non por iso deben presentar máis ou menos dereitos.

    Sen chegar máis lonxe, esta semana tivo lugar un feito no programa de televisión Pasapalabra que chamou especialmente a miña atención e querería compartilo contigo. Trátase dun concursante que se enfronta á última proba, o roscón, onde debe responder a unha definición empregando unha palabra que comece ou conteña a letra seleccionada. Están ordenadas alfabeticamente. (http://novo.lavozdegalicia.es/noticia/novo/que-se-cuece/2016/04/19/t-poeticamente-mujer-homosexual-tortillera/00031461068395929321926.htm)

    Cando o presentador chega á letra “t”, lanza a seguinte cuestión: “poéticamente, muller homosexual”. O concursante, exposto ante unha situación de nervios e inocencia televisiva, responde “tortillera”, un adxectivo que trataron con humor tódalas cabeceiras informativas, caracterizando a anécdota de “cómica” (http://www.elperiodico.com/es/noticias/extra/francisco-tortillera-pasapalabra-5066582) ou “atónita” (http://cadenaser.com/ser/2016/04/20/television/1461152461_621495.html).

    Segundo a miña opinión, a situación, máis que cómica sería incómoda, posto que pode chegar a ofender, con razón, a calquera. Considero que non son formas de adxectivar a un colectivo. Pero iso xa é algo persoal.

    Porén, baixo ningún concepto, ningún medio de comunicación foi capaz de recalcar nesta situación a ignorancia que presenta a sociedade. Todo foron mofas o un constante morbo que bombardeou ás lesbianas, buscando a súa enervación. Penso que os medios non están para iso, senón para analizar un feito e expoñer, en base á realidade, un contexto que poda axudar a mellorar e equilibrar as inxustizas. Este descoñecemento prodúcese pola invisibilidade e homoxeneización da súa representación

    Para concluír, é necesario facer un chamamento ó dereito que teñen estas persoas para recibir un trato correcto. Que sexan nomeados “diferentes”, e isto é unha etiqueta social moi relativa, non implica que deban recibir un trato menor.

    Un saúdo!

    Revisión editor: 24/04/2016 20:00
    Revisión GBO: 24/04/2016 22:00
    Publicación: 25/04/2016 14:45

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Boas tardes, Mikaela:

      É verdade que o descoñecemento alimenta a ignorancia e que toda loita social debe contar cun apoio legal. Así que, non soamente nos centramos na concienciación social, senón que defendemos a legalidade: o odio cara ó colectivo LGTBI é un delito.

      As cifras por delitos de odio, rexistradas polas Fuerzas y Cuerpos de Seguridad en España, ao longo do pasado ano, ascende a un total de 1328 denuncias. Respecto ao ano anterior, supón un incremento do 3’3%.

      O odio fai referencia a todas as manifestacións posibles do mesmo; é dicir: lesións, ameazas, inxurias e abusos sexuais. O papel dos medios de comunicación é fundamental para poñer fin a este odio, por iso, dende o noso Círculo de Lectura, buscamos tratar a problemática cunha ollada obxectiva e ética. Non esquezamos que os xornalistas somos a voz de todos os cidadáns e debemos tratar a todos os colectivos con igualdade.

      A noticia, que é base da información exposta neste comentario, é a seguinte:

      http://www.elmundo.es/comunidad-valenciana/2016/04/24/571b8c64e2704e76798b4572.html

      Grazas por comentar!

      Publicación: 25/04/2016 19:52

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 21:33

      Gústame

  8. Carrera Álvarez, Jesús – S1E3
    (comento eu no seu lugar debido a problemas técnicos)

    Fai uns meses a firma estadounidense Nike, puxo fin ao contrato de promoción co boxeador filipino Manny Pacquiao, polos seus comentarios achega dos homosexuais dos que dixo que son ?peor que os animais?, é un cargo político no seu país. Desculpouse posteriormente na súa conta de Facebook: “Pido perdón por facer dano a xente comparando aos homosexuais con animais”, dixo. “Aínda estou en contra do matrimonio entre xente do mesmo sexo polo que di a Biblia, pero non estou condenando aos LGBT (lesbianas, gais, bisexuais e transexuais)”, engadiu. É o habitual, fanse comentarios e despois chega o arrepentimiento, pero o dano xa está feito.
    http://deportes.elpais.com/deportes/2016/02/18/actualidad/1455787742_813174.html

    Como este comentario fanse todos os días, non o fan persoas anónimas, a maioría deles fanos persoas con cargos de relevancia nas distintas administracións. O resultado á túa enquisa é sorprendente, xa que preguntar directamente polas siglas LGTBI e sáibase o seu significado. Á maioría dos cidadáns non lle interesa este colectivo e seguro que se fai unha enquisa a pé de rúa, case ninguén contestaría, xa non polas siglas senón por unha simple pregunta.
    A medida que este colectivo loita polos seus dereitos como dicía antes, falta moito por percorrer e ser aceptados na sociedade, a falta de educación e respecto cara aos demais é o único que creo necesario. Un dúo famoso Os Chunguitos, que seguro que terán coñecidos dese colectivo e din ?Un fillo deforme ou cunha enfermidade antes que maricón”, nun programa de televisión do que fuero expulsados, é botar máis lecha ao lume e xerar homofobia.
    http://cultura.elpais.com/cultura/2015/01/15/television/1421340737_123266.html

    Revisión editor: 21/04/2016 22:45
    Revisión GBO: 21/04/2016 23:00
    Publicación: 25/04/2016 19:17

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Boas tardes, Jesús:

      Creo que, dende logo, a resposta ante un caso como o que expós no teu comentario, non pode ser o silencio. Coma se explica na noticia, a firma Nike tomou represalias ao respecto: “La firma ha dicho que es “aborrecible” que el boxeador dijera que los homosexuales son “peor que los animales”.

      Ademais, ao entrar na noticia anterior:(http://deportes.elpais.com/deportes/2016/02/18/actualidad/1455787742_813174.html), accédese, case de forma involuntaria, á seguinte:
      http://elpais.com/elpais/2016/01/22/videos/1453471490_450178.html?rel=mas

      Esta última noticia é un exemplo do que, dende o noso Círculo de Lectura, consideramos un incorrecto tratamento informativo por parte dos medios de comunicación. A única finalidade é o morbo e o sensacionalismo. Asimesmo, tería sentido a noticia se se tratara dunha parella heterosexual, por qué? por ser considerado “o normal”?

      Publicando noticias con este contido, alónxamos do verdaeiro camiño que a sociedade debe seguir no seu proceso evolutivo: a normalización como fin último.

      Moitas grazas por comentar!

      Publicación: 25/04/2016 19:26

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 21:31

      Gústame

  9. Adrián Álvarez Martínez S1B3

    Moi Boas Paula, quedei positivamente sorprendido á hora de ler a túa publicación, sobre todo de que levaras a cabo un experimento tan interesante sobre un grupo marxinado. Dous dos posts individuais que redactei para o noso grupo falan das persoas transexuais e homosexuais que exercen a prostitución, se ben a estigmatización está presente á hora da trata co resto da cidadanía, esa conducta compártese e reprodúcese nos medios de comunicación. Nesta nova [http://www.lavozdegalicia.es/noticia/galicia/2013/10/12/chapero-presunto-asesino/0003_201310G12P15994.htm] de la Voz de Galicia que fala do colectivo homosexual, existe unha traba discriminatoria que relata a historia dunha persoa coma se de un obxecto se tratara. Os abusos que reciben estes colectivos so se poden erradicar mediante a educación e a formación dunha sociedade baseada no estado de dereito e nas liberdades colectivas.

    Un saúdo!

    Revisión do editor: 22:00

    Revisión do coordinador: 23:40

    Hora de publicación: 23:46

    Gústame

    1. Martínez Graña, Paula – S2B4

      Bos días, Adrián!

      Coma ti dis: “Os abusos que reciben estes colectivos so se poden erradicar mediante a educación e a formación dunha sociedade baseada no estado de dereito e nas liberdades colectivas”.

      Como se expresa no artigo adxunto a continuación, en todas as rexións do mundo hai persoas que sofren discriminación ou violencia por orientación sexual ou identidade de xénero.

      http://www.politicaexterior.com/articulos/politica-exterior/lucha-global-por-los-derechos-de-las-personas-lgbt/

      Na actualidade, continúase a loita pola defensa dos dereitos do colectivo LGTBI. Tamén é verdade que nas últimas décadas producíronse avances significativos, xa que a cuestión de igualdade de dereitos no terreo da homosexualidade e da diversidade de xénero goza hoxe en día dun protagonismo do que carecía por completo fai dúas décadas.

      Grazas por comentar!

      Publicación:26/04/2016 8:02

      Revisión da coordinadora: 26/04 ás 10:40

      Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s