A bisexualidade, unha orientación aceptada?

Fotografía: Wikimedia Commons

Meda López, Xiana- S2B6

A bisexualidade defínese como unha orientación sexual pola que unha persoa sinte atracción romántica ou sexual, tanto cara a outras do seu mesmo sexo, como as do sexo contrario. Non obstante, a día de hoxe hai colectivos que afirman que esta orientación trátase dunha “etapa de transición” pola que pasa unha persoa dende a heterosexualidade a homosexualidade, ou viceversa.

Resulta evidente que o termo bisexualidade non está plenamente integrado nin aceptado na nosa sociedade. Por exemplo, cando a actriz Kristen Stewart empezou a saír cunha muller despois de manter sempre relacións con homes, abriuse en Internet o seguinte debate: existe verdadeiramente a bisexualidade?

A presidenta de COGAM, Esperanza Montero, responde: “A realidade é que a bisexualidade existe. É unha orientación madura e tan válida como a homosexualidade ou a heterosexualidade, pero somos educados nun contexto no que non se considera unha opción válida. Só hai dúas opcións posibles e hai que escoller unha. Cando alguén sae do armario considérase que é gai ou lesbiana pero non se pensa na posibilidade da bisexualidade. De feito, as persoas bisexuais sufrimos no proceso de descubrir quen somos porque nunca se considerou unha opción real. A maior parte de nós pasou por crerse heterosexual, homosexual e finalmente aceptar que somo bisexuais”.

Cuestionar a bisexualidade e non aceptala socialmente ten como principal consecuencia a invisibilidade da mesma ou ben un tratamento inadecuado que favorece os prexuízos. Neste punto, os medios de comunicación teñen suma importancia, xa que eles poden contribuír darlle visibilidade ou normalidade a este tipo de temas. Non obstante, o tratamento erróneo que teñen estas cuestións, provocan o efecto contrario.

Por exemplo, o titular de “Zac Efron, tamén bisexual?” dá a entender que a bisexualidade é unha moda, algo para chamar a atención que vai afectando a cada individuo con efecto dominó. Outros medios como a revista Ohlala erran ao dicir cousas como que “os medios de comunicación pareceron entender esta tendencia, e nos últimos tempos plantexaron a idea da “bisexualidade como moda”, e como sempre, os famosos serven para habilitar o xogo do “in” ou polo menos do aceptable”. Dá igual que o resto da noticia tivera cuestións de interese e ben expresadas, con este parágrafo xa cometen erros que non deberían estar dentro da boa praxe xornalística. Por exemplo, catalogar a “bisexualidade como moda” ou empregar o termo”in” para aqueles famosos que asumen esta orientación, dotando a bisexualidade como algo temporal e restándolle credibilidade.

É fundamental que os medios de comunicación empreguen o vocabulario correcto ao referirse a temas como a bisexualidade, ademais de darlle un enfoque libre de prexuízos. Se os propios medios lanzan mensaxes a sociedade de que a bisexualidade é un comportamento por mor dunha moda, ou que é unha simple fase entre a heterosexualidade e a homosexualidade ou mesmo que é unha actitude viciosa, están enraizando ese pensamento na poboación.

A día de hoxe, son moitos os famosos que admiten a súa bisexualidade de maneira natural, reafirmando esta orientación sexual no resto da sociedade. Póñenlle cara a este feito para procurar normalizalo e liberalo de prexuízos ou vergoñas. Exemplo recentes son os de Paco León ou a blogger Dulceida  . Esta é unha maneira de quitarlle ferro ao asunto e asumir a bisexualidade como unha orientación tan respectable como as demais. Así, aínda que moitos dos seus seguidores admitiron que recibiron esta noticia con sorpresa, co paso do tempo foi deixando de chamar a súa atención ata aceptala como normal.

O que está claro é que normalización da bisexualidade ten que vir da man dos medios de comunicación e da educación. Estes dous elementos aliados permitirán a difusión da información e a aprendizaxe dos coñecementos oportunos.

REFERENCIAS

Prado Campos. (maio, 2, 2014). Soy bisexual, ¿por qué no me crees?. abril, 20, 2016, de El País Sitio web: http://elpais.com/elpais/2014/05/02/icon/1399049631_458606.html

Mike Medianoche. (xaneiro, 21, 2016). Paco León y su naturalidad para hacer visible la bisexualidad en España. abril, 19, 2016, de tv de guardia Sitio web: http://www.tvdeguardia.com/paco-leon-bisexual/

Redacción. (outubro, 22, 2015). La bloguera de moda Dulceida presenta a su novia y se declara bisexual. abril, 20, 2016, de La Vanguardia Sitio web: http://www.lavanguardia.com/de-moda/moda/20151022/54437378388/bloguera-de-moda-dulceida-novia-bisexual.html

Juan Yesnik. (xuño, 10, 2015). ¿Está de moda la bisexualidad?. abril, 18, 2016, de Ohlalá! Sitio web: http://www.revistaohlala.com/1326309-esta-de-moda-la-bisexualidad

Revisión da editora: 20/04/2016 ás 14:45

Revisión do GBO: 20/04/2016 ás 13:15 e segunda revisión 21/04/2016 ás 18:44

Publicado: 21/04/2016 ás 16:02

Advertisements

22 comentarios en “A bisexualidade, unha orientación aceptada?

  1. Pombo Silva, Cristina
    S3E1

    Boas tardes, ata agora non escribira ningún comentario sobre este tema no blog, e paréceme moi interesante a reflexión que fas Xiana. A bisexualidade, o tema máis actual en relación coa sexualidade. Estou totalmente dacordo contigo en que a xente, en moitos casos, por ignorancia ou por descoñecemento, xulga as persoas que teñen esta condición sexual. Algunhas das razóns polas que creo que o problema social de aceptar libremente esta sexualidade é a costume que temos en etiquetar ou clasificar todo no noso entorno. Se algo sae da nosa clasificación, xa é raro ou mentira ou a outra persoa equivócase… Este, na miña opinión, é primeiro problema con que nos atopamos, xa que non só os demais ven a esa persoa como “rara”, senón el ou ela pódese sentir desa maneira, xa que non encaixa no prototipo tradicional que temos.
    Todos estes estereotipos “clásicos” é obvio que son falsos, ademais hai numerosas teorías que consideran que todas as persoas son bisexuais, que é imposible que non haia unha mínima atracción a ambos sexos. Esta teoría non está demostrada, pero o que sí se demostrou nestes últimos anos, grazas aos avances tanto en estudios psicolóxicos como psíquicos, e a apertura de mente na sociedade occidental é que non so hai heterosexuais e homosexuais, senón que temos outros grupos de persoas que se senten atraídos non só por un sexo senón polos dous, e outro, que aínda non o mencionei pero é o dos asexuais. De feito se coñece que un 3% da poboación mundial é asexual, esta noticia explica un pouco mais sobre este tema (http://sexualidad.salud180.com/sexualidad/3-de-la-poblacion-mundial-es-asexual ).
    Volvendo ao tema da bisexualidade, tamén hai moitos prexuízos onde outros opinan que en realidade os bisexuais son homosexuais encubertos e que non son capaces de asumir a homosexualidade. A verdade é que no mundo hai miles y millóns de persoas, e cada persoa vive a súa sexualidade como quere, nalgúns casos a bisexualidade pode ser unha tapadura ou pode ser verdade, pero o que non se pode facer é querer ter un casilleiro para cada persoa.
    Xa facendo referencia ao teu artigo Xiana, é verdade que o tema da bisexualidade viuse fomentado polas declaracións de famosos nos últimos anos. Nesta páxina encontrei un post onde se publicou os nomes de persoas famosas ao longo da historia moderna que publicaron a súa bisexualidade (http://asonosmesmas.blogspot.com.es/2014/09/a-bisexualidade-no-ambito-publico-unha.html ). Este post sirve para que a xente que critica ou afirma que a bisexualidade de hoxe en día é unha mera moda, poida ver que dende hai moito tempo existe xente con esta declinación sexual e non é cuestión de vicio ou moda.

    Tamén dicir que todos aspectos que critiquei neste comentario sobre a sociedade e sobre os estereotipos, son alimentados polos medios de comunicación, sobre todo, os medios da prensa rosa que queren gañar diñeiro cunha tendencia sexual. A materialización destes aspectos fai que a poboación xulgue a estas persoas, e como xa dixen antes, a encasillen. Parece que temos que formar parte dun grupo sempre, e non é así. Cada un pertence a cada un, e a sexualidade, algo tan persoal ten que ser propio.
    Encontrei unha noticia de hai uns anos onde se explica brevemente as accións que leva a cabo unha organización chamada “Galicia Bisexual” ( http://www.vieiros.com/opinions/opinion/1110/galicia-bisexual )
    Ademais desta noticia onde se exalta a bisexualidade polo motivo de celebración do día internacional da bisexualidade, o 17 de de Maio (http://www.galizacig.gal/avantar/novas/15-5-2015/17-de-maio-dia-internacional-de-combate-a-lgtbi-fobia ).

    E xa para rematar, non sei se o voso grupo contactou con esta asociación, pero é moi interesante, tanto os artigos que publican como as súas accións para apoiar os dereitos das mulleres, de gais, lesbianas e bisexuais na provincia de Pontevedra e Vigo. (http://asonosmesmas.blogspot.com.es ).

    Gústame

    1. Antes de nada, moitas grazas polo teu comentario Cris.
      O certo é que cada persoa é libre de experimentar a súa condición sexual sen ningún tipo de limitación, e a sociedade debería fomentar esta liberdade, e nunca acotala. O que acontece é que como dis, o diferente e tachado como incorrecto, polo que en vez de animar as persoas a decidir a súa orientación sexual, márcanse os camiños que se deben seguir. Ou es homosexual ou es heterosexual, pero a bisexualidade aínda non se contempla como unha opción válida.
      En canto ao que comentabas que había estudos que afirmaban que todas as persoas son bisexuais, existe un libro que tamén fala sobre esta teoría e que se pode consultar online https://books.google.es/books?id=Q4YiAwAAQBAJ&pg=PA77&lpg=PA77&dq=bisexualidad+y+autoestima&source=bl&ots=WTPJ7DQZJK&sig=SQoGfTonGE_CqsAMTy3lfYYJygU&hl=es&sa=X&ved=0ahUKEwjhzefG26nMAhVL0hoKHTVcB4AQ6AEIJjAB#v=onepage&q=bisexualidad%20y%20autoestima&f=false . Moi interesante!
      Sobre a asexualidade, é certo que quizais sexa a orientación máis esquecida, igual porque non se visibiliza ou porque o número de persoas que o son, forman unha pequena porcentaxe. Sería un tema interesante a tratar e analizar, xa que a asexualidade é a gran descoñecida. De feito, moitas persoas non saben nin que existen.

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 14:18

      Gústame

  2. Costoya, David (S1C1)

    Moi bo artículo e reflexión.

    Desde pequenos, estamos obrigados a poñer e a recibir etiquetas a todo canto nos rodea: alto, baixo, gordo, fraco, home, muller, heterosexual, bisexual… etc e cando nos topamos con outro tipo de realidades que sempre existiron pero que nunca se visualizaron, estas ideas rompen os nosos esquemas.
    Fai uns meses vin este documental de “La Noche Temática” que está moi ben: https://www.youtube.com/watch?v=RBuQqLa266M
    Nel, entrevistase a persoas bisexuais que narran as súas vivencias, e como a propia presidenta de COGAM afirma, contan o duro proceso de aceptación de que non son nin heterosexuais nen homosexuais. Isto lévaos a estar sen definición e estigmatizados, incluso por colectivos que apoian a liberdade de sexualidade,
    É ben certo que as persoas de fama aparecen, ás veces, como baluartes de certas causas ou colectivos, sen embargo, tan só son chispas que non conseguen prender o lume da tolerancia para todos, para os famosos e para os que non o son.
    O papel decisivo para a búsqueda da comprensión e da tolerancia virá por medio da educación, e, considero que os medios de comunicación teñen un papel primordial á hora de facer visible este (e máis colectivos) que están desprazados na sociedade. Só con información de calidade se conseguirá a liberdade e a tolerancia.

    Revision GBO: 22/04/2016 23:09

    Gústame

    1. Totalmente de acordo contigo. Efectivamente, estamos acostumados a nomear a realidade a través de etiquetas. Esto prodúcese xa dende pequenos, porque nos aprenden as cousas mediante a categorización das mesmas. Aínda que esto ten a súa lóxica ( grupos de colores, pirámide alimenticia…) ten as súas limitacións: favorece a exclusión daqueles elementos que non están dentro de ningunha categoría. Este sería o caso da bisexualidade, que aínda que sempre estivo presente na sociedade, non se contemplou como unha orientación sexual válida.
      A túa achega sobre o documental é moi oportuna, e por si che interesa o tema recoméndoche unha película que data de 2012 para reflexionar sobre a sexualidade: El sexo de los ángeles. Podes ver aquí o tráiler https://www.youtube.com/watch?v=E1fRnS6KYL0 Espero que che guste!

      Un saúdo e grazas polo comentario.

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 á 14:17

      Liked by 1 person

  3. Casas Fontán, Alicia- S1D3
    Paréceme moi interesante este artículo e moi necesario en canto a que a cuestión da bisexualidade penso que ten que estar máis visibilizada. Aínda lembro reunións cos meus amigos cando eramos máis pequenos e comentábamos o tema da bisexualidade porque nos chamaba a atención, unha amiga miña dicía que lle parecía imposible: que a bisexualidade non existía. Pasamos anos e anos rindo desa afirmación.
    Freud, se non me equivoco, foi o primeiro en investigar a bisexualidade humana. Dicía que o natural non era a unión entre un home e unha muller, senón que nos gustaba un determinado sexo porque a sociedade nos levaba cara a que nos gustara ese sexo. É dicir, que esta corrente de pensamento está asociada ao determinismo ou conductismo, segundo a cal o ambiente no que crecemos e a sociedade determinan a nosa personalidade. Isto é, se a un neno cando nace non se lle inculcase a masculinidade nin a feminidade dependendo de si é neno ou nena, gustaríanlle ambos sexos. Que cando un neno nace se lle acostumbra a que lle teñen que gustar as nenas e viceversa, algo así quere dicir. Aquí ven algo máis explicado o pensamento de Freud http://www.elmundo.es/salud/2013/11/25/529300ec0ab74087068b458d.html
    De feito, investigadores da Universidade de Cornell en Estados Unidos aseguran que todos os seres humanos nos excitamos ante estímulos sexuales de calquera persoa sen importar o xénero: http://estilodevida.televisa.com/hombre/sexo-pareja/896970/escandalo-todos-somos-bisexuales-segun-ciencia/
    En canto si é o non unha moda, paréceme que os medios deben ter coidado con frivolizar con estas cousas. Tamén se escoitan comentarios estilo “agora os gais están de moda porque hai máis que antes” e penso que máis que de moda trátase de que antes a represión era moito máis forte e non saían do armario. En si hai famosos que o din por chamar a atención, quen sabe, se cadra sí. De todas formas, por poñer un exemplo que está claro que non era por chamar a atención (básicamente polo tempo no que lle tocou vivir e pola liberdade coa que viviu a súa bisexualidade): Frida Kahlo. A pintora mexicana casouse co pìntor comunista Diego Rivera. O seu matrimonio foi se cadra outra (ou a maior) fonte de dor para a artista, porque aínda que estaba moi enamorada (como se pode ler nas súas cartas: http://www.revistadeartes.com.ar/revistadeartes-43/lit_cartas-de-frida-a-diego.html); o seu foi un matrimonio cheo de infidelidades polas dúas partes. Rivera prometeule lealtade mais non fidelidade, pois consideraba a esta unha “virtude burguesa”. As infidelidades por parte de Frida foron tanto con homes coma con mulleres (ou iso se pensa). De feito, crese que Frida tiña unha admiración sexual por Chavela Vargas e que mantivo relacións coa bailarina María Callas e a pintora estadounidense Georgia O´Keeffe http://archivo.de10.com.mx/mas-seguros/2014/los-hombres-y-mujeres-que-fueron-amantes-de-frida-kahlo-18710.html

    Revision GBO: 22/04/2016 23:39

    Gústame

    1. Paréceme importante recalcar a parte na que dis que os medios deben ter coidado co que publican, xa que penso o mesmo. Como analizo no meu artigo, que se empreguen certos titulares como: ” a bisexualidade está de moda” ou “Zac Efron tamén bisexual?” provocan que a sociedade siga considerando a bisexualidade como unha orientación fume, na que aparentas máis que sintes. Por iso, é fundamental que os medios de comunicación empreguen un tratamento correcto e un vocabulario para referirse a certos temas tan importantes para a poboación. Pois a orientación sexual é algo que todos temos, e sexa cal sexa merece respecto. Ademais, sería recomendable que nos medios se publicaran máis estudios sobre a bisexualidade e non tantas noticias morbosas que non levan a nada.
      En canto ao primeiro investigador da bisexualidade, efectivamente foi Freud, e as súas achegas son moi importantes. De feito, moitas das teorías que se realizaron a posteriori empregan como base o estudo de Freud. En certa medida, estou de acordo con este estudo en que a sociedade pode influír nas limitacións da sexualidade. Ao marcarnos as pautas que debemos seguir, son moitos os que non se atreven a pensar noutras posibilidades xa sexa por vergonza, por descoñecemento ou por medo a non ser aceptados. Polo que igual sí que está condicionado o xénero nese sentido.
      Si che interesa o tema da bisexualidade, hai un artigo publicado en Tierra Nova que dá un enfoque a partir da ciencia http://www.tierranova.org/2012/07/la-bisexualidad-segun-la-ciencia.html . Podes estar de acordo ou non, pero dá para reflexionar.

      Moitas grazas polo teu comentario!

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 14:25

      Gústame

  4. Cacheiro Requeijo, Santiago – S1A3

    Felicidades polo teu artigo Xiana. Aínda a día de hoxe, con todo o que se leva avanzado nestos temas, non nos resulta raro escitar calqueira conversa na que se fai referencia a alguén bisexual coma unha persoa “viciosa” ou que non sabe o que quere. Isto é así porque estamos obrigados a escoller ao longo da nosa vida e a sociedade non remata de admitir que é igual de válida a opción deque che atraigan as persoas independentemente do sexo ao que pertenzan. Os medios, coma ben dis, en vez de axudar a normalizar a situación e dárlle a dita orientación sexual a importancia que se merece, con publicacións coma as que aparecen nos teus enlaces vése claramente que aínda queda moito por facer, pois ser bisexual non é cuestión de seguir unha moda, senon algo moito máis íntimo e persoal de cada persoa.

    – Revisión editor: 22/04/2016 16:30
    – Revisión coordinador: 22/04/2016 16:40
    – Hora de publicación: 22/04/2016 16:47

    Gústame

    1. Efectivamente Santi, a bisexualidade é algo íntimo e persoal de cada persoa. Eu penso que para que toda orientación sexual sexa aceptada, primeiro ten que haber moita información e coñecemento. Se nos educan integrando principios como a liberdade sexual e o respecto a toda orientación, seguramente integremos ese comportamento e asumamos a variedade como algo normal e natural. Para facer posible o coñecemento da sexualidade son indispensables organizacións como http://querote.org/ que promoven a educación sexual de xeito natural.
      Como dixo Karl Popper, “unha verdadeira ignorancia non é a ausencia de coñecementos, senón o feito de negarse a adquirilos”.

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 14:31

      Gústame

  5. Rodríguez Vicente, María – S3C1

    Ola Xiana. Resultoume moi interesante a túa publicación. Baixo o meu punto de vista, a nosa sociedade todavía non aceptou o feito de que existan persoas ás que lles gusten os homes e as mulleres. Se todavía non está aceptada por completo a homosexualidade, penso que (por desgracia) vai pasar un tempo ata que se acepte a bisexualidade. En verdade, cal é o problema de namorarse da persoa, é dicir, do interior? Non é unha moda nin algo pasaxeiro, é unha condición sexual como outra calquera.

    A bisexualidade existiu dende sempre aínda que non tivera a mesma visibilidade e aceptación que a heterosexualidade ou a homosexualidade. Personaxes como Alejandro Magno ou Julio César son algúns dos exemplos de persoas declaradas bisexuais máis antigos que se coñecen. É difícil enteder que a día de hoxe aínda sigamos nunha sociedade que non a sabe aceptar con naturalidade.

    http://www.dmedicina.com/vida-sana/sexualidad/diccionario-de-sexualidad/bisexualidad.html
    Nesta páxina pódese atopar unha lista de mitos sobre a bisexualidade que non fan máis que amosar o cerradas que están algunhas mentes.

    Nesta noticia http://www.eldiario.es/eldiarioex/sociedad/vida-bisexualidad-dentro-armarios_0_435006851.html cóntanse os testimonios de persoas con esta condición sexual e as dificultades que tiveron para ser aceptadas e comprendidas pola sociedade.

    “La bisexualidad siempre ha estado dentro del armario, principalmente porque socialmente se ha entendido como un antojo. Como un vicio o un acto lujurioso, no como una elección sexual más. Una opción completamente meditada y vivida con completa naturalidad”, apunta Jose María Núñez, presidente da Fundación Triángulo.

    Toda a razón do mundo.

    Un saúdo!

    Gústame

    1. Antes de nada, moitas grazas polo teu comentario Maria!
      A verdade é que a bisexualidade é algo presente na nosa sociedade dende fai décadas! Aínda que non tiña coñecemento dos dous personaxes que citas ( Alejandro Magno e Julio César) sí que é certo que moitos estudos revelan que a bisexualidade é algo existente dende o comezo dos tempos.
      Eu penso que si temas como a orientación sexual se tratan con normalidade e naturalidade, pouco a pouco iranse eliminando os prexuízos que existen en torno a elas. Por exemplo, algo moi presente na nosa sociedade a día de hoxe son os youtubers. Algúns deles como Dulceida ( https://www.youtube.com/watch?v=M7aoarf_rpI) ou Blu Equis ( https://www.youtube.com/watch?v=u2-dYFdN04s ) falaron abertamente da súa sexualidade a través de vídeos para dar a coñecer a súa sexualidade sen ningún tipo de vergoña. Adxúntoche os vídeos por se che interesan, aínda que só sexan unha maneira máis de visibilizar:

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 14:40

      Gústame

  6. Natalia Yáñez Vila – S3C5

    Precisamente hoxe lin unha noticia que está moi relacionada con este artigo: http://praza.gal/movementos-sociais/11617/as-persoas-lgtbi-que-vivimos-no-rural-somos-vistas-como-exoticas-ou-se-nos-ignora-ou-se-nos-ridiculiza/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook
    Os medios van comprendendo que é totalmente necesaria a incorporación e normalización destes colectivos na vida cotidiá. Por iso, Praza Pública decidiuse a realizar as primeiras xornadas para a concienciación sobre o colectivo no medio rural, que é un dos espazos nos que este se ve máis desfavorecido.Se xa en moitas ocasións as persoas homosexuais son discriminadas, non falemos de aquelas que son bisexuais, xa que unha das creencias máis extendidas é que esta tendencia está relacionada co vicio, que estas persoas xa se aburriron de todo o probado e agora tratan de buscar experiencias novas; e como ben dis moitos medios empeoran a situación publicando noticias como a de Zac Efron.

    O termo ‘bisexual’ non provén da actualidade, nin é tampouco unha orientación nova. Hai moitos documentos antigos, que proveñen da época prerromana incluso, onde xa se falaba de homes que mantiñan relacións tanto con homes coma con mulleres, como era no caso das festas Bacanais. O certo é que comezou a reprimirse a sexualidade humana cando o cristianismo se extendeu como relixión, porto que foron séculos moi escuros para aquelas persoas que non compartían os dogmas que proclamaba a Igrexa Católica. No 2013 El País publicou un artigo sobre a diversidade e a súa historia. http://www.elmundo.es/salud/2013/11/25/529300ec0ab74087068b458d.html

    Gústame

    1. Moi interesantes as achegas que propós!
      En canto a noticia de Praza Pública, falei desa iniciativa da visibilización dos colectivos LGTBI no rural no meu artigo sobre os medios dixitais galego e o seu tratamento a esta temática. De feito, considero que é unha boa praxe xornalística informar sobre este tipo de actividades tan necesarias para a sociedade. Ademais, paréceme importante que ao rural chegue toda a información existente sobre os diferentes tipos de orientación sexual, xa que moitas das persoas que viven alí, ao non estar en contacto con esta realidade poden sentirse incomprendidos ou desinformados.

      Estou de acordo contigo no referente a que a Igrexa Católica reprimiu os instintos sexuais e favoreceu a creación de prexuízos sobre temas como a bisexualidade. Non obstante, este impulso natural do ser humano vese repuntado a día de hoxe como publicaba El País en xaneiro http://internacional.elpais.com/internacional/2016/01/13/actualidad/1452690713_976308.html . Que se visibilicen este tipo de cuestións é fundamental para darlle normalidade a unha realidade que está a pasar.

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 14:50

      Gústame

  7. Cascales Quiroga, Gador S1E5
    Moi bo artículo Xiana, a verdade é que non hai moita información sobre o que é en realidade a bisexualidade. Moitas veces, nos medios de comunicación, como ben explicaches no teu artigo, aparece o termo relacionado a unha moda, e a pesar de creer que estos artigos están axudando á normalización e á aceptación desta orientación sexual, o único que fan é obstaculizar o pleno entendemento do que verdadeiramente é, e facer un espectáculo desde tema. http://elpais.com/elpais/2014/05/02/icon/1399049631_458606.html o anterior artigo, publicado por El País, reflexiona sobre a invisibilidade da bisexualidade, e gustaríame resaltar un fragmento que aparece nel, dito pola presidenta do COGAM, Esperanza Montero :”La realidad es que la bisexualidad existe. Es una orientación madura y tan válida como la homosexualidad y la heterosexualidad, pero somos educados en un contexto en la que no se considera una opción válida, solo hay dos opciones y hay que elegir una. Cuando alguien sale del armario se asume que es gay o lesbiana pero no se considera que sea una opción posible la bisexualidad”, como ben dixo, a sociedade pensa que solo hai dúas opcións, e que necesariamente hai que escoller unha delas, pero profundizando un pouco máis no pensamento de que solo hai dúas opcións, homes o mulleres, decatámonos de que ahí reside tamén o rechazo que proxecta a sociedade hacia as persoas non binarias e hacia a utilización do lenguaxe inclusivo, algo que se manifiesta moito nas redes sociales, cuando unha persoa decide empregar termos considerados como neutros, as burlas e as descalificacións están moi presentes.

    -Revisión editor: 23/04/2016 13:45
    -Revisión coordinador: 23/04/2016 13:48
    -Hora de publicación: 23/04/2016 14:00

    Gústame

    1. A frase que empregas no teu comentario, tamén a escollín eu no meu artigo por consideral representativa desta realidade. O certo é que é positivo que nos medios se lle dé voz a persoas como Esperanza Montero, que nos poden falar da bisexualidade dende o coñecemento e a normalidade. Que se publiquen noticias nas que a orientación sexual sexan tratadas con naturalidade, e ademais se empreguen testimonios que nos conten en primeira persoa, axuda a darlle visibilidade a esta realidade tan presente na nosa sociedade.
      Para informarse sobre o tema existen informes como http://biresource.net/Open_University_Bisexual_Report.pdf que fala da bisexualidade dentro do colectivo LGTBI solicitando o respecto a diversidade.
      Ademais, outra maneira de visibilizar esta orientación sexual é a través do cine, dos libros ou da música. O importante é que se lle dé o seu espazo dentro da vida social para que chegue a ser valorada como un opción tan válida como as demais.

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04/2016 ás 19:59

      Gústame

  8. RODRÍGUEZ FILGUEIRAS, EILA – S3B3

    Bo día, Xiana.
    As cuestións de orientación sexual son un tema delicado actualmente. Nos últimos tempos a sociedade viviu unha liberalización que descubriu moitos matices á hora de identificarse sexualmente. Ata agora o normal e o coñecido era a heterosexualidade, e quizais pequenamente aceptada como “normal” a homosexualidade. Para o mundo as cousas eran ou brancas ou negras, por iso cando apareceu o termo “bisexual”, é tan complicado de entender para a xente. Aporto un enlace a un blog médico onde explican a nivel científico e histórico a existencia real da bisexualidade (http://www.dmedicina.com/vida-sana/sexualidad/diccionario-de-sexualidad/bisexualidad.html), para que se vexa que non é un “invento” nin é propio de “persoas viciosas”.
    Simplemente é outro tipo de orientación sexual no que unhas persoas se namoran e sinten por outras persoas, independentemente do xénero. Afortunadamente estase desestigmatizando e aceptando a este colectivo grazas a famosos que “saíron do armario” e se declararon bisexuais públicamente. Algúns deles son Megan Fox, David Bowie, Angelina Jolie… (http://www.huffingtonpost.es/2013/10/21/20-famosos-bisexuales_n_4137947.html)
    Nun futuro próximo esta sexualidade e todas as demais estarán plenamente aceptadas, se os medios de comunicación aplican ben a súa labor, como considero que se está facendo.

    Revisión do editor: 13:30

    Revisión do coordinador: 13:45

    Hora de publicación: 13:54

    Gústame

    1. Boas tardes Eila!
      Pois interesante a achega que aportas. O certo é que xa consultara esa fonte para informarme máis sobre o tema, xa que é algo que provoca a miña curiosidade. Eu penso que cunha boa educación en materia de sexualidade e unha divulgación correcta, a bisexualidade será unha orientación tan aceptada como as outras.
      Que haxa famosos que manifesten a súa bisexualidade pode axudar a visibilizar esta realidade. É unha maneira de poñerlle cara e facelo normal, evitando prexuízos.
      Outra maneira de dar a coñecer esta información de forma amena pode ser o cine. Unha película recomendable que narra esta experiencia dende dentro é “Joven y alocada”. Adxunto o trailer por si che interesa https://www.youtube.com/watch?v=0Ks-_hpHtHE

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 20:04

      Gústame

  9. Casas Da Rocha, Paula- S1E4

    Ola Xiana!

    Moi interesante o teu artigo analizando como os medios tratan a bisexualidade, condición sexual que nos últimos anos estivo nos medios polas confesións de persoas famosas como as que ti mencionas.Pero como no caso da homosexualidade, observamos como no ámbito do deporte ningún deportista fixo publico que fose bisexual.
    ¿ Por que non o fan público? Pois para evitar o rexeitamento dos aficionados, as marcas deportivas ou incluso os seus compañeiros de equipo. É de sobra coñecido que a sociedade aínda non acepta e non te un respecto total polas condición sexuais diferentes a heterosexualidade. De aí o medo o medo das persoas famosas para facelo oficial, porque se están expoñendo a un público bastante amplo.
    Por outro lado, penso que o principal erro dos medios de comunicación a hora de tratar o tema é facelo como unha moda.¿ Como pode a xente pensar que unha condición sexual é unha moda, que vai e ven? Paréceme unha falta de respecto pensar que as persoas que o fan oficial ou din selo o fan porque é unha moda. A nosa orientación sexual é unha parte de nos e nunca deberiamos mofarnos dunha cousa así, sobre todo os medios de comunicación coa influencia que teñen na sociedade, porque se esta creando un dano importante sobre a persoa que o fai oficial. Debemos ser conscientes de que seguramente non foi unha decisión fácil decidir facelo publico pola repercusión que ten e polo exposto as críticas e as opinións da xente, polo que se debe ser un pouco mais respectuoso e empático.

    Os medios de comunicación son os primeiros que deben tomar estas posturas xa que como diciamos antes, teñen unha forte influencia na creación de opinións e imaxes sobre as persoas que informan. Unha imaxe estereotipada e un mal tratamento informativo poden dar lugar a discriminación, rexeitamento e incluso a actitudes homofóbicas. O seguinte enlace e sobre un estudo onde se destrúe a imaxe que os medios fan dos bisexuais e indíanos algúns consellos para facer un tratamento informativo adecuado e axeitado para non ofender e amosar a imaxe real dunha parte do colectivo LGTBI.(http://www.felgtb.org/temas/bisexualidad/noticias/i/2367/256/deconstruyendo-la-imagen-de-la-bisexualidad-en-los-medios-de-comunicacion).

    Un saúdo!

    Data de emisión do comentario: 24/04/2016- 20:00
    Data de revisión do GBO: 24/04/2016- 21:00
    Data de publicación do comentario: 25/04/2016- 9:27

    Gústame

    1. Boas tardes Paula, moitas grazas polo teu comentario!

      O certo é que o tema do deporte e a orientación sexual é un aspecto que se presta a análise. Estou de acordo en que revelar a túa orientación sexual sendo deportista non é doado, tanto polo que dirán os teus seguidores como polos propios compañeiros. Ademais o deporte está moi estereotipado, no sentido de que asociamos aos futbolistas ou boxeadores ca masculinidade ou a ximnasia rítmica ca feminidade. Estas asociacións lévannos a ver extraño que un futbolista, por exemplo, se declare homosexual. Ademais, moitas marcas deixarían de colaborar con eles por considerar que non van a vender o mesmo ao ter unha orientación sexual diferente do que cren estándar.
      Investigando pola rede encontrei o caso do nadador olímpico Tom Daley que expresou con naturalidade a súa bisexualidade http://www.aldia.cr/fuera-cancha/Tom_Daley-Atleta_Gay_0_256174418.html . Pero este, é un dos casos excepcionais.
      O manual que achegas debería ser consultado polos principais medios de comunicación para realizar un tratamento adecuado das noticias. É fundamental que sigan certas pautas para redactar de maneira correcta.

      Un saúdo!

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 19:15

      Gústame

  10. Lestón Lago, Antón – S1E6

    Ola Xiana!

    O tema sobre o que vai o artigo, foi un dos que me pasaron pola cabeza cando Paco León fixo pública a súa bisexualidade. Entón, me acordo que estaba a pensar no raro que me soaba a palabra. Esa rareza ao escoitar o termo, bisexual, na televisión é sen dúbida, por culpa dos medios. Non estaba acostumado a leelo na prensa nin a escoitalo na radio.

    Tamén, penso que en moitas ocasións, non é cuestión de discriminación hacia esta orientación, senón que o que provoca esta situación, é o descoñecemento dos xornalistas neste campo. Moitas veces, úsase a palabra homosexual para todo, como se aí puidesen abarcar todo o que non é heterosexual. Outra vez, a mala calidade dos medios e a falta de contrastes e coñecementos, deixa en ridículo a nosa prensa.

    Revisión do editor: 24/04/2016 – 20:00
    Revisión do coordinador: 24/04/2016 – 20:15
    Publicación final: 25/04/2016 – 13:40

    Gústame

    1. Boas tardes Antón!

      Pois o certo é que os medios non tratan con frecuencia a bisexualidade polo é normal o descoñecemento que pode crear o termo na poboación. Sí que existe información sobre esta orientación sexual, pero non hai unha boa difusión. Ademais, falta que se fale de sexualidade nos institutos para que xa dende pequenos nos familiaricemos con este tipo de temas.
      O que está claro é que a bisexualidade é algo que inquieta a parte da sociedade, xa sexa para informarse, defendela ou porque se sinte identificado. Adxúntoche un vídeo sobre un proxecto que querían levar a cabo dun libro sobre bisexualidade: https://www.youtube.com/watch?v=RHKow-KdId4

      Un saúdo

      Revisión da coordinadora: 25/04 ás 19:10

      Gústame

  11. De Matos Alonso, Adrián. S1D1.

    Por desgraza, aínda estamos inmersos nun interminable proceso de normalización da homosexualidade, na busca de que a atracción polo mesmo sexo non sexa un feito destacable. E se aínda estamos a cabalo do comezo e do final deste conflito, o da bisexualidade non fixo máis que arrancar o seu camiño. Que sei co idílico sería que o percorresen xuntos, ou que simplemente non houbese camiño que percorrer, pero o certo é que a bisexualidade, en clave de aceptación social, encóntrase centos de pasos por detrás. E por que? Nun comentario de enriba fálase da archicoñecida rutina de asociar o vicio á bisexualidade; rutina que antes –e tamén agora en moitos casos- asociábase á homosexualidade.

    Ben: digamos que a homosexualidade, a grandes trazos, xa superou ese estigma, polo menos na súa capa máis superficial. A maioría da xente, se pensa estas cousas –que pensalas non deixa de ser o máis grande problema-, xa non as di coa facilidade doutros tempos. As cala, as garda para si. Sabe que están mal vistas, que a reacción da grande parte das persoas ao escoitalas será fortemente negativa. E por iso, por medo a etiqueta homófoba, máis por cubrirse as costas que por non querer agochar a mirada, a xente esconde quen sabe onde este tipo de opinións.

    Sen embargo, este fenómeno ocorre con moita menos asiduidade á hora de xulgar a bisexualidade. A eles si que, en moitos círculos, se lles poden soltar as coleccións de tópicos que moitas persoas teñen no álbum de cromos da súa cabeza: que se viciosos, que se non saben o que queren, que se carne ou pescado non poden ir no mesmo prato… E bla, bla, bla. E, sendo o mesmo que no caso anterior, as reaccións son moito menos censoras. E iso é porque a xente aínda non se acostumou á bisexualidade como unha orientación normal entre as persoas –tampouco a homosexualidade, pero repito que esta está nun punto moito máis avanzado do desexado final destes procesos-. E é normal, como todas. Porque, como todas, non se elixe. Ti non elixes se te atrae a moza rubia da primeira fila ou o moreno da segunda; ti non elixes quen che gusta, canto che gusta e cando che deixa de gustar. Non. Podes elixir como canalizar todos eses sentimentos, pero non aos sentimentos en si. Por iso este tipo de discriminacións carecen de sentido, pois non é que a xente fixera algo malo, e que simplemente a xente non fixo nada. So sentiu (e perdón pola cursilada!).

    Revisión GBO: 28/04/2016 12:55

    Gústame

    1. Boas tardes Adrián

      Totalmente de acordo co teu comentario. O certo é que a orientación sexual é algo co que nacemos e que non decidimos, algo innato ao noso ser. Polo tanto, que se critique e se xulgue un aspecto tan natural e íntimo dunha persoa, non ten cabida en pleno século XXI.
      Como ben dis, a día de hoxe asóciase a bisexualidade ao vicio como antes se asociaba á homosexualidade ou a transexualidade. Pero grazas a visibilización destas realidades, a ter exemplos no noso día a día e a unha loita pola normalización, estase conseguindo erradicar este tipo de prexuízos. Algo que por desgraza, aínda está pendente na bisexualidade.
      Se estás interesado no tema, adxúntoche un enlace que narra diversas experiencias http://www.eldiario.es/eldiarioex/sociedad/vida-bisexualidad-dentro-armarios_0_435006851.html

      Moitas grazas polo teu comentario!

      Revisión da coordinadora: 26/04 ás 23:30

      Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s