Solucións para o problema da democratización do xornalismo

É posible encontrar solucións ó problema actual de democratización do xornalismo? Na nosa xuntanza tratamos, entre moitos outros temas, as posibles solucións para un conflicto que deixa a milleiros de colectivos minoritarios fóra da foco de atención dos medios de comunicación. Así, houbo lugar para o diálogo e o debate nun contexto onde todos buscaban un obxectivo común.

Pero, por onde pasa esta solución? Ben é certo que sen a inteción clara da meirande parte da xente é difícil atopar unha saída para tal problema. Ademais, non hai unha decisión ou resposta unánime para atopar solución.

Sen embargo, é moi probable que todo pase por un cambio de mentalidade a largo plazo. Tamén é importante a vontade dos cidadáns para, coa elección de como gastar seu diñeiro, elixir que medios representan ben os problemas de todo o mundo. En definitiva, o obxectivo non é outro que achar un remedio para acadar unha democratización do xornalismo que permita que todo colectivo ou persoa que queira ser visibilizado ante o gran público poida ter a posibilidade de facelo.

Advertisements

13 comentarios en “Solucións para o problema da democratización do xornalismo

  1. Na actualidade non existe ningún tipo de “democratización” dentro dos medios e máis aínda cando todos eles son produto do mesmo solipsismo do capital do que parten e ó que todo lle deben. Non podemos falar de democracia en canto á diversidade de opinión, ideoloxía, liña editorial, etc. cando estes elementos non están supeditados ó interese colectivo da sociedade e que, antes que funcionar como reflexo do pensamento humano, son un condicionante máis, unha poderosa ferramenta de ideoloxía que se dispersa descontroladamente. Recomendo o octavo punto:

    https://www.marxists.org/espanol/lenin/obras/1910s/internacional/informe.htm

    Gústame

  2. En muchas ocasiones son los propios ciudadanos los que están confusos y no son capaces de diferenciar la información veraz de la falsa.
    Quizás también habría que educar a la población en saber diferenciar unos de otros, esta es la solución que también me he planteado para los problemas de ludopatía en la publicación de Aline: https://observatoriodecomunicacion.wordpress.com/2017/03/07/deixar-de-mentir-e-fundamental-para-superar-a-ludopatia/
    Si en los centros se trabajara con los periódicos, con los informativos, con la radio, como una herramienta positiva para nuestro desarrollo; las generaciones crecerían con más certezas que inseguridades. Diferenciar el correcto y el amarillista, como con la comida basura. No me parece mal, incluso hacer un medio para ellos con noticias adaptadas y de interés social. En este artículo habla más o menos de este proyecto:
    http://www.abc.es/familia/educacion/abci-editora-periodico-infantil-explica-deben-leer-noticias-ninos-201607051330_noticia.html
    «Amplían sus conocimientos, y al ser chicos informados, mejoran su autoestima, la seguridad en si mismos… Pero lo mejor es que al comentar una noticia se inician nuevas formas de diálogo entre padres, hijos y abuelos que quizás antes no existían»
    Ese sería uno de los pasos a dar, otro: la conciencia de los adultos. Que se reinventen y traten de buscar con exactitud los echos, sin caer en el vacío. ¿Se te ocurre alguna otra?

    Gústame

  3. Democratizar los medios de comunicación me parece una definición demasiado “genérica”. ¿Democratizarlos para quién, cómo? El modelo de negocio que hay ahora mismo en el periodismo de Internet prima “al más votado”. Es decir, al que recibe más clicks y visitas que generen tráfico para la publicidad. Esto está provocando una crisis de calidad en el sector como denuncian muchos periodistas y apunta Carme Domínguez en mi post ( https://observatoriodecomunicacion.wordpress.com/2017/03/16/a-precariedade-primeira-saida-laboral-da-facultade/comment-page-1/#comment-1580 ).
    Sin embargo, coincido plenamente en que es necesario repensar la relación medio-ciudadano/lector/consumidor. Como señalaba el Presidente Correa en su polémica entrevista con Ana Pastor (http://www.elmundo.es/elmundo/2013/04/29/comunicacion/1367236033.html ), “Desde que se inventó la imprenta, la libertad de prensa es la voluntad del dueño de la imprenta”.
    A partir de ahí deberíamos encontrar el equilibrio entre un liberalismo económico en el que la Ley de Oferta y Demanda regule el mercado (donde nosotros mismos decidamos qué queremos consumir) y unos estándares mínimos de calidad y ética que quizás un modelo más comercial no puede conseguir (o no quiere).

    Gústame

    1. Buenas Víctor, gracias por tu comentario y perdón por tardar, pero creo que llego a tiempo. Al hablar de “democratizar los medios” queremos decir que los medios comunitarios también deben ser tenidos en cuenta por parte de los gobiernos. Un saludo!

      Gústame

  4. A verdade é que estou bastante de acordo co teu post Diego. Concretamente coa importancia que recoñeces que teñen os cidadáns na busca dunha maior “democratización” dos medios, porén, eu non utilizaría este termo para falar de este problema. O termo democracia foi caendo nos últimos anos nunha continúa devaluación chegando case á perda do seu significado inicial. Hoxe todos falan de democracia, o escudo baixo o que defender determinadas decisións políticas ou sociais. Xustamente a democracia permite que calquera no seu medio publique o que queira, logo non podemos obrigar a ninguén a cambiar o que fai baixo o escudo da democratización. Voltando ao comezo, os cidadáns teñen a mesma liberdade que os propietarios dos medios teñen para publicar o que queiran, para decidir que comprar. Se estás en contra de algo faino saber. Se crees que hai voces silenciadas nalgún medio deixa de mercar ese xornal ou revista . Cun descenso de ventas o medio buscará ofrecer ao cidadán aquel contido que pide. O maior problema é a indeferenza habitual que hai a non ser escoitados. Pero este problema exténdese tamén ás propias redaccións dos xornais, onde o medo a perder o posto de traballo. Como demostra o seguinte enlace, ( http://www.nuevatribuna.es/articulo/sociedad/medios-espanoles-menos-fiables-universidad-oxford/20160318131246126529.html ) a maioría de españois son conscientes da escasa fiabilidade dos medios en España, o que demostra que o problema é coñecido, máis na maioría dos casos non se busca poñer solución a este.

    Gústame

    1. Como comentas a partir do enlace, a fiabilidade dos medios baixa, precisamente, porque os medios de masas móvense por intereses económicos e non con ese afán democrático que contabamos no grupo

      Gústame

  5. Tema complexo, o de democratizar os medios. Comecemos polo principio, a necesidade de democratizalos. Temos varios dereitos, que se solapan e confunden con bastante asiduidade, que é preciso garantir xa que son o cerne disa democratización. A saber:
    – O dereito á liberdade de expresión
    – O dereito a comunicar
    – O dereito a informar

    O dereito á liberdade de expresión é o que sempre se invoca, ao meu xuizo erróneamente. Para exercelo democrática e responsablemente ten os seus límites, pero non debe confundirse cun dereito á liberdade de expresión en medios, isto é, privilexiada. Isto é outra cousa.

    O dereito a comunicar. É o que a miudo se confunde ca liberdade de expresión. En principio, toda persoa ten dereito a comunicar a través de calquera medio. Evidentemente non se cumple. É máis, para certos soportes as barreiras de entrada son prácticamente infranqueables. Moi pouco democrático ese comportamento dos nosos poderes públicos e dos seus aliados corporativos, que alimentan o que de facto é un oligopolio.

    O dereito a informar, que ten o seu reverso, o dereito a ser informadx. Tamén ten reglas. O dereito a informar, e o dereito a comunicar non protexen, por exemplo, os contidos que non son veraces. Máis ben ao contrario. Un contido inveraz viola estes dereitos.

    ¿Cómo se garanten democráticamente os dereitos nun sistema democrático? Con leis.
    ¿Qué temos no noso estado? Desregulación.
    No hay más preguntas, Su Señoría.

    Gústame

    1. Totalmente dacordo con todas as túas afirmacións, Mariano.
      A liberdade de expresión na prensa, no día a día deste país, é inexistente.
      Existe unha realidade que é ben coñecida por todas as persoas que traballan ou colaboran cos medios ou, polo menos, teñen relación con estes.
      Esta realidade non é outra que a de terxiversacións dos datos e, ademáis da censura externa, a peor censura de todas: a autocensura

      Gústame

  6. Boas Diego, a miña opinión é conxunta á vosa. Supoño que si o cambio do xornalismo actual chega algún día, será pola nosa propia mán. Pola mán dos traballadores, dos cidadáns e da ”xente que está cansa” como se dice no vídeo. Parece que os medios só teñen un lugar para as novas sensacionalistas e banais e deixan atrás o realmente importante. Os grupos minoritarios que realmenten sofren non teñen unha cara nos medios, entre eles quero incluir ao noso grupo, os desafiuzados, que son xente silenciada, que sufre e que vive en condicións de precariedade nun país que supostamente é do primeiro mundo e se tapa os ollos ante tales inxustizas.
    O cambio está esperando por nós, somos os que decidimos si gastar o noso diñeiro nunha prensa de calidade e obxetiva ou non, nós escollemos si queremos que todos poidamos participar nunha prensa democrática.
    http://www.deia.com/2015/10/16/opinion/cartas-al-director/existe-la-prensa-comprometida

    Gústame

    1. Ao final, os medios son empresas e, por sorte ou desgracia e sen que se poida facer nada, móvense por intereses económicos. Como ti ben apuntas, temos na nosa man a capacidade de levar a cabo un cambio de verdade, de raíz.

      Gústame

      1. Ola Diego, si, na nosa mán está o cambio estou totalmente dacordo. Ademáis si conseguimos que a criar actual do xornalismo sexa superada, será ao fin e ao cabo algo beneficioso para todos. Unhos medios que de preocupen por todos, non sólo polo que venda. En definitiva, un xornalismo realmente democrático.

        Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s