A dubiosa actuación do Estado contra a ludopatía

 

“Eu con 16 anos ía ao bar de aquí ao lado e non me pedían o DNI para apostar” con esta confesión daba lugar o comezo da nosa segunda reunión coa asociación AGAJA, palabras que dan que pensar sobre a regulación e a leis existentes, e por tanto do papel que desempeña o Estado en todo isto.

O acceso as máquinas de apostas ou a lotarías do estado é moi doado para persoas de todas as idades. Sen embargo, en sitios pechados que só se dedican ao xogo como o son as salas de apostas, quizais porque reciben un maior número de inspeccións, o control de idade está máis vixiado. Pero non só a idade, tal e como comentamos noutros artigo do blog, é un dos aspectos importantes da ludopatía.

Como se pode regular?

O noso círculo de reunión pensa que debería existir unha regulación por lei seria, igual que se fixo co alcohol ou co tabaco. Carlos adopta unha postura algo radical e considera que “hai que prohibir todo o que incite a unha enfermidade”

Sen embargo, a ludopatía é un negocio non só para as empresas que se dedican a facer negocios co xogo senón tamén para o propio Estado. O interese co que se move todo isto é o económico, polo que pór freo a fomentar o xogo é algo que probablemente non se encontre nos plans do actual goberno. Ademais é unha enfermidade da que o Estado obtén gran cantidade de beneficios. Por outra parte, non fai nada pola rehabilitación dos ludópatas.O Estado non axuda a este problema, non existen plans de axuda, nin tratamentos, nin grandes subvencións que poidan complementar o traballo que realizan as asociacións.

Como se pode cambiar isto?

Desde asociacións como AGAJA, ao igual que outras intentan que isto cambie, e facer chegar propostas a gobernos,  ou tamén colaborar con asociacións en conxunto para facer fronte ao problema.  As persoas do círculo teñen propostas como poden ser prohibir aos menores de 18 anos ir a salas de apostas, facer a quiniela ou simplemente mercar un boleto de lotaría. Outra medida que propuxeron foi regularización da publicidade a unha horas determinadas, pero en ningún momento propuxeron a prohibición total, xa que de novo aclaran que non todo o mundo que xoga é ludópata.Ademais unha vez que a ludopatía pasa por algún familiar ou amigos, tómase outra conciencia e tamén son eles os que intentan mudar as cousas.

Tope máximo para apostar?

Unha opción da que se leva falando tempo é a de poñer un tope de cartos para gastar en apostas. Unha solución que non lle parece moi eficaz ao noso círculo, xa que tal e como nos explicaron, podes estar enganchado ao xogo con cinco euros coma con trescentos. Aínda que limitaran a cantidade, se o pouco que tes o gastas en xogar, sendo así a túa prioridade principal, e deixando de facer caso ao resto de persoas como poden ser familia e amigos, o problema seguiría existindo.

A lotaría de Nadal, co que máis recauda o Estado

A lotaría de Nadal é de onde o Estado quita máis cartos, e que a pesar de que nos parezan grandes premios os que reciben os gañadores, o maior premio é para el.

Por exemplo, neste último ano o sorteo da Lotaría de Nadal repartiu 2.310 millóns de euros, cun primeiro premio de catro millóns de euros por papeleta agraciada. Ponse a xogar esa cantidade cando en realidade o total son 3.300 millóns de euros. Polo tanto un 30% vai de maneira exacta para a administración e o Tesoro Público. En resumidas contas, so se pon en xogo o 70% do total.

Advertisements

21 comentarios en “A dubiosa actuación do Estado contra a ludopatía

  1. Todo tipo de acción que conleve gañar ou perdelo todo implica unha adicción que resulta fatídica. E iso é o que sucede na maioría dos casos.
    Hai un tipo de xogo, que xa non é tan novo, no que ti podes apostar que equipo gaña, que equipo perde ou se empatan. É certo que non é algo ao que todo o mundo aposte, senón que resulta moito máis demandado entre os 15 anos até os 40. Chámame moito a atención que dun deporte puidesen montar un negocio como este. Aporto un enlace de como un rapaz de 19 anos está totalmente arruinado por mor desta adicción. http://www.elmundo.es/sociedad/2016/05/16/5738b0b8e2704ebe2c8b4642.html
    Conta que leva dende os 15 anos apostando, e a verdade é que non me extraña posto que as máquinas que permiten isto están ao alcance de todo o mundo.

    E se a día de hoxe seguen existindo e facilitándose e incluso creándose novas opcións para a aposta, é porque a alguén lle sale moi rentable economicamente, como ti ben dis.
    “A ludopatía é un negocio non só para as empresas que se dedican a facer negocios co xogo senón tamén para o propio Estado”.

    Gústame

    1. Por suposto que é normal que cada vez a idade de inicio no xogo sexa moito mas temprana. As empresas buscan de diferentes formas captar cada vez un público maior, cada vez fan máis atractivo este mundo, e non o fan mal, que haxa cada vez xente mais moza enganchada salelle moi rentable xa que se aseguran un futuro. De feito, é un sector que está en auxe, e que eu penso e algúns dos membros do noso círuclo tamén o fan, que aínda non chegou ao seu punto cumio.
      O Estado xoga o seu papel e beneficiase de todo isto.
      Deixoche o seguinte enlace: http://www.eldia.com/nota/2017-4-9-3-33-12-ludopatia-cada-vez-son-mas-los-adictos-al-juego-que-llaman-para-pedir-ayuda
      que confirma que cada vez son os máis as persoas que piden axuda. Esta é facilitada polas asociacións que son as que realizan os traballos de axuda e os que tentan quitar a estes enfermos da súa adicción.

      Gústame

      1. Toda empresa debe buscar sempre mercados amplos, pero cando se está a falar de menores: onde está a conciencia social e moral desa mesma empresa?
        O Estado clara que se beneficia de todo isto, deixando a un lado o seu papel de prever e soster as consecuencias negativas do xogo.
        En “Consumos de riesgo: menores y juegos de azar online. El problema del “juego responsable”” aparece moi ben reflectido todo isto.

        Sen axuda debe ser bastante complicado rematar coa adicción, así que paréceme estupendo que se den conta de que precisan a alguén que lles dé soporte e forza para finalmente controlar a situación.

        Liked by 1 person

  2. É certo que moitos comerciantes e demais donos de locais con máquinas deste tipo (tragaperras, apostas, etc.) pasan por alto ou fan a excepción a moitos menores de idade se iso lles permite obter beneficio, como calquera outro produto que puideran ofertar. Non sei se é por puro lucro ou simplemente por indeferenza, pero semella ser unha práctica bastante extendida e que os propietarios moitas veces deixan pasar:

    http://www.diariodenavarra.es/noticias/navarra/mas_navarra/son_menores_tienen_prohibido_pero_juegan.html

    Gústame

    1. Un enlace moi interesante, no que unha vez máis confírmase que o control no mundo das apostas é practicamente inexistente.
      Os casos do artigo son completamente habituais. Como ben dis ti quizais por ánimo de lucro ou por indiferenza deixase pasar. Este pasotismo é como o que semella ter o Estado.
      Esta indiferenza pode vir en certo modo polo gran descoñecemento que hai sobre tema do xogo e dentro deste das consecuencias.
      Unha maior información sobre o tema xa dende idades tempranas podería ser unha axuda para acabar con esta indiferenza. Dentro da rede xa hai algúns foros como este http://www.futurosinjuego.org/ no que as persoas dan distintas informacións e falan do tema.

      Liked by 1 person

  3. Na miña opinión é moi díficil que o Estado trate de regular o xogo e de loitar contra a ludopatía, pola sinxela razón de que os ludópatas non dan problemas o Estado, non provocan accidentes de coche, alerta social, non é contaxioso e non rouban e se o fan é na súa propia casa. E esto mesmo o vemos nos pequenos locais que contan con máquinas de xogo e deixan que estas sean utilizadas por menores, o único que sacan eles é beneficio propio. Pareceme moi triste, pero é a verdade, mentres o xogo siga ofrecendo os beneficios que dá a determinados sectores, seguira sen regular por moita xente e familias que se arruinen.
    http://www.elconfidencial.com/economia/2016-05-22/hacienda-contra-los-ludopatas-sanciona-a-jugadores-online-aunque-perdieran-dinero-casas-de-apuestas_1202892/

    Gústame

    1. O problema que xera a ludopatía a sociedade pareceme igual de importante que un accidente de coche ou outras das cousas que ti nomeas. Se se segue incrementando desta forma o número de persoas que rematan sendo ludópatas ou que se de dan conta de que o son o problema farase maior. Por suposto a ludopatía ten unhas consecuencias, hai xente que chega a roubar, xente que se aílla, que deixa de prestar atención ao seu traballo… quizais non sexa tan significativo como unha morte como tu ben dis, pero a importancia que se lle adica parece insuficiente. Tamén penso que no momento no que a ludopatía sexa un estorbo para alguén “importante” comezarase a actuar máis en serio por parte do Estado ou de outros organismos.
      No enlace que ti deixaches unha vez máis confirmase o que falamos co noso círculo a actuación do Estado dentro da ludopatía basease en recaudar. Isto reafírmase novamente: http://www.publico.es/economia/hacienda-planea-lanzar-loteria-expres.html

      Gústame

  4. Vese que cada día é menos real eso de que pasa apostar ou xogar hai que ser maior de idade. Non existe na sociedade unha conciencia de que se está prohibido para menores é por algo. Os pequenos ou grandes locais, vixiados ou non, obvian en moitos casos esta prohibición e permiten que os menores accedan aos centros de xogos e apostas. Polo tanto é responsabilidade do Estado comezar a regular esto sendo máis rigurosos.
    http://www.lavanguardia.com/vida/20160624/402733090905/apuestas-on-line-tratamiento-adiccion-juego.html En esta noticia de La Vanguardia ofrécense datos dun estudo no que o 20% dos menores de idade estrevistados apostaron a través da internet. De que vale pedir o DNI se este pode ser falsificado ou intercambiado de forma tan sinxela? A posibilidade de gañar cartos rapidamente, e de forma anónima online atrae cada vez máis á xente nova.
    Complementariamente ao teu anterior post, coméntase nese artigo que a principal fonte de información que obteñen os rapaces para xogar son os anuncios ofrecidos durante eventos deportivos con moita audiencia. Un deporte responsable coa sociedade nunca pode incentivar unha enfermidade como a ludopatía.

    Gústame

  5. Tendo en conta os poucos esforzos que está a pór o Estado para regular o negocio das apostas, quizá sexa conveniente pensar se realmente lle compensa que o estén. Con isto quero dicir, non creo que sexa convinte esquecer o gran poder alienante que teñen as apuestas. Ao igual que nos anos 80, nun contexto de gran paro xuvenil e desafección ca sociedade, xurdiron as drogas (Tendo principalmente impacto a heroína) como elemento alienador, vése que existe un pararelismo nas condicións sociais con ese tempo. A miña pregunta é se ves a proliferación deste negocio capaz de facer tantos estragos ou se serve para o mesmo polo menos. Déixoche un enlace que analiza o por qué de que a mocidade incremente o consumo deste negocio. http://www.lavanguardia.com/vida/20170119/413467205321/el-divan-jovenes-apuestas-online-psicologia-dinero.html

    Gústame

    1. Boas! Un enlace no que sae información moi interesante a verdade.
      A cuestión da ludopatía como elemento alienador pode ser unha realidade, unha das conclusións as que chegamos co noso círculo e que mundo do xogo todavía non chegou ao seu momento de esplendor total, polo que conforme pasen os anos se as circunstancias seguen a ser as mesmas e non hai unha regulación seria, este problema incrementarase. Se fara moitos estragros ou non e algo que o tempo nos dirá pero que na miña opinión si os haberá. Ludopatía non é so estar enganchado ao xogo, detrás dela hai mentiras, estrés, noites sin durmir, pérdidas de traballo, de confianza en ti mesmo, que o o teu entorno e a tu propia familia non cra en ti ..en definitiva moitas máis consecuencias que poderían crear un problema social sobre todo, porque as idades nas que se comeza a xogar son cada vez máis temperás e as facilidades tal e como se reflexan no teu enlace son cada vez maiores.
      Dentro desta facilidades está o sector do xogo en liña que aínda está lonxe dunha gran rentabilidade, pero si se prevé que o sexa nun futuro, o que me fai pensar aínda máis que o tema da ludopatía irá a peor http://www.elperiodico.com/es/noticias/sociedad/sector-del-juego-online-expansion-espana-reivindica-actividad-5987305

      Gústame

      1. Hai unha dúbida que me xorde ante a túa afirmación de que cada vez a idades máis novas os rapaces entran nesta industria tan lesiva. Cúmprense de xeito adecuado a normativa de control da maioría de idade ou estase incmprindo?

        Gústame

      2. Non, xa sospeitábamos dende o comezo das reunións co noso círculo que o control era moi escaso e tras elas confirmámolo aínda máis. Quizais non salóns de xogo o control sexa un pouco maior, pero en lugares como simples bares que teñen máquinas de apostas deportivas o cumplimento é inexistente.
        Por iso dende o noso cículo reclaman ao Estado unha normativa máis dura e forte, pero iso como xa comentei na miña publicación non é polo de agora, interesante para el.

        Gústame

  6. Hola Judit. Moi importante a túa achega respecto da pasividade do Estado neste tipo de cuestións, que parecen non ter a relevancia necesaria. Non podo comprender que apenas haxa regulación no xogo online e as apostas deportivas, un problema que afecta a cada vez máis mozos e mozas. Penso que España debería tomar exemplo doutros países como Perú, que contan cunhas leis máis específicas nesta materia e, polo tanto, existe unha maior prevención e tratamento: http://eldiario.deljuego.com.ar/submenunoticiadelaregion/6908-reglamentan-en-peru-la-ley-de-ludopatia.html

    Gústame

    1. Boas!
      Ese tipo de regulación que se realiza en Perú tamén o hai en España: http://www.ordenacionjuego.es/es/rgiaj
      Sen embargo ao noso círculo e a min mesma depois das reunión realizadas parecenos complemente insuficiente esta medida, xa que a pesar de que obviamente un ludópata ten que aprender a controlarse por si mesmo, para comezar que el memo sexa o que se poida desiscribir non creo que lle sexa moi útil.
      O que reclama o noso círuculo é unha maior implicación por parte do Estado cunha regulación seria, xa non só para axudar aos que xa son lúdopatas senón tamén políticas de prevención. Parece que por algúns sectores xa se comeza a coller conciencia: http://www.hoy.es/don-benito/201704/07/adat-promueve-convenio-para-20170407002238-v.html

      Gústame

  7. Buenas tardes Judith, en primer lugar decirte que tu post está muy bien bajo mi punto de vista. La ludopatía siempre ha sido un tema que como problema social me ha llamado la atención. Y todo lo que estáis haciendo saber a vuestros lectores sobre el tema es realmente importante. El Estado no le combiene que esto desaparezca. Es uno de los principales medios para recaudar dinero para las arcas del Estado. Y como “buenos” políticos, no erradican sino que fomentan la ludopatía con esta acción. Aquí te dejo una noticia sobre el tema. https://www.eloccidental.com.mx/local/el-60-por-ciento-de-los-51-rios-principales-del-pais-estan-contaminados-padilla

    Gústame

  8. Buenas tardes Judith, en primer lugar decirte que tu post está muy bien bajo mi punto de vista. La ludopatía siempre ha sido un tema que como problema social me ha llamado la atención. Y todo lo que estáis haciendo saber a vuestros lectores sobre el tema es realmente importante. El Estado no le combiene que esto desaparezca. Es uno de los principales medios para recaudar dinero para las arcas del Estado. Y como “buenos” políticos, no erradican sino que fomentan la ludopatía con esta acción. Aquí te dejo una noticia sobre el tema. http://www.publico.es/economia/hacienda-planea-lanzar-loteria-expres.html

    Gústame

    1. Si efectivamente este tipo de medidas non axudan en absoluto aos ludópatas nin tampouco, a xente que aínda non é, porque non hai que olvidar unha cousa non todo o mundo que xoga é ludópata nin ten por que selo no futuro. Sen embargo coas facilidades que se dan como a que me acabas de deixar no enlace as probabilidades aumentan.
      As novas tecnoloxías tampouco e que axuden moito… porque tampouco hai un control duro sobre elas: http://www.eldiario.es/aragon/sociedad/nuevas-tecnologias-provocan-ludopatia-joven_0_498700350.html

      Gústame

      1. Ese es el problema. La revolución de las tecnologías. La superación de la tecnología al hombre. El porder de lo tecnologico bajo lo terrenal. Esta situación es muy alarmante, demasiado. Y si nadie pone una solunción rápida, la edad de inicio al juego caera más bajo. El futuro de la sociedad está en peligro.

        Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s